X
تبلیغات
رایتل
30 اردیبهشت 1389

همین که زمستان آمد

به واگن کوچک سرخ‌رنگی می‌رویم

               که بالش‌های آبی دارد.

با هم

 خوش می‌گذرانیم

و در گوشه‌ی مخملی واگن

          لانه‌ای از

             بوسه‌های وحشی می‌سازیم.

تو چشمان‌ات را می‌بندی

تا از پشت شیشه

دهن‌کجی اشباح شب را

که همچون انبوهی از شیطان‌ها و گرگان سیاه

                                    پست و درنده‌خوی‌اند

                                                          نبینی.

آن‌گاه حس می‌کنی که

 گونه‌ات خراشیده شده

        و بوسه‌ی کوچکی مانند عنکبوت

                    سرگشته روی گردنت می‌رود.

سرت را خم می‌کنی و

 به من می‌گویی:

                     «بگیرش!»

و آن‌گاه

     هردو

        دیرزمانی

             می‌کوشیم تا

               جانوری را که این‌همه راه می‌رود

                                                 پیدا کنیم!

 

 

 


      رمبو

      نادر نادرپور