X
تبلیغات
رایتل

دم فروبند! در آستانه‌ی بیشه

کلام بشری تو را نمی‌شنوم

اما سخنان تازه‌ی قطره‌ها

و برگ‌های دور را می‌شنوم

گوش‌ دار!

باران از ابرهای پراکنده فرو ‌می‌بارد:

بر چهره‌های جنگلی ما

بر دست‌های برهنه‌ی ما

بر جامه‌های نازک ما

بر اندیشه‌های تری که زاده‌ی‌ جانی تازه‌اند

بر افسانه‌ی زیبایی که دیروز تو را فریفت

و امروز مرا می‌فریبد

ای ارمیون!





            دانون‌زیو

            نادر نادرپور، جینا لابریولا کاروزو