X
تبلیغات
رایتل
23 شهریور 1389



در واقعیت، داستانی نظیر چریکه‌ی تارا رخ نمی‌دهد و بدا به حال واقعیت که این‌همه از شعر و شور و تخیل و عاطفه خالی شده. ممکن است تارای واقعیت امروزی، ظرفیت فکری تارای این فیلم را نداشته باشد، ولی تماشاگر نمی‌تواند واقعیت بخواهد و به واقعیت نظر نکند؛ اگر به تارای واقعیت امروزی فرصت اندیشیدن و ابرازش داده نشده معنی‌اش این نیست که اصلا این ظرفیت را ندارد. در وجود هر تارای واقعی امروزی، تارای چریکه‌ی تارا زنده است. از طرفی اگر ظرفیت فکری تارای واقعی امروزی را بخواهید باید شرایط مناسب طرح واقعیات واقعی زندگیش را هم بدهید. نمی‌توانید همه‌ی امکانات را از فیلم‌ساز بگیرید و بعد بپرسید چرا مصلحت‌های مرا به جای واقعیت نشان نمی‌دهی؟ وقتی شرایط مناسب نیست هر کس به دری می‌زند؛ من برمی‌گردم به سنت گوسان‌ها، چریکه می‌گویم که حتی آن را هم بر پرده نمی‌بینید...



      بهرام بیضائی


------------------------

 پی‌نوشت:

cine-  و mov- ریشه‌های حرکت‌اند (ریشه‌های حرکت!!) و سینما و موویِ مُرده‌ی‌ِ این‌ سال‌های ما نمی‌توانند روزی داشته باشند که جشن‌اش گرفت یا به آن بالید.